Dördüncü Göz

Sevdiğim bir arkadaşım var. Ne zaman ters bir şey görse, yamuk bir masa, oynayan iskemle, soğuk gelen bir çay, "Bu rezillik Tanzanya'da bile olmaz!" der. Neden Tanzanya'yı kafasına takmış bilmiyorum çünkü tanıdığım, bildiğim Tanzanyalıların hepsi de haysiyetli, gururlu insanlardı. Tanzanyalı arkadaşım anlatmıştı. Beş yıl kadar önce hükümetleri HBE'ye (bizdeki YÖK'ün eşdeğeri olan kurum) bir başkan atamış. Başkanın adını söylemişti fakat unuttum. Zaten çok da önemli değil. Adam görevinin başına geçmiş, makam arabası, şoför, cep telefonu, maaşa zam, vb. Tanzanya için harika olanaklar. Karısı mutlu, çocuklar mutlu. İlk defa hayatlarında günde üç öğün yemeği layıkıyla yemeye başlamışlar. Artık hafta sonları ava çıkmasına da gerek kalmamış. Gel zaman, git zaman, Tanzanya Maliye Bakanı bir basın konferansı yapacak. Masalar kuruluyor, mikrofonlar ayarlanıyor, gazeteciler içeri alınıyor, falan. Konferans daha başlamamış ya, bakanla müsteşarı bu arada sohbete baş...

Greg sesini yeniden kazandığını hissetti. "Kimliğinizi görmek istiyorum," diye üsteledi. Adamın köpeğe benzeyen yüzü aydınlandı ve müstehzi bir kahkaha koyverdi. "Arkadaş, ben polis değilim," diye yanıtladı. "Danışmanlık yapıyorum. Beni Google tuttu - şirketim, onların Washington'daki çıkarlarını temsil ediyor - ilişkiler kurmak için. Tabii ki önce seninle konuşmadan polisi karıştırmayacaktık. Sen ailedensin. Aslında, sana bir teklifte bulunmak istiyorum." Greg kahve makinesinin yanına gidip eskimiş süzgeci attı. "Basına gideceğim," dedi. Adam tekrar düşünüyormuş gibi başını salladı. "Sen bilirsin. Yarın, sabahtan Chronicle'ın ofisine gidip herşeyi ortaya saçabilirsin. Dediklerini doğrulayacak bir kaynak bakacaklardır. Bulamayacaklar. Aramaya kalktıklarında da biz onları bulacağız. Şimdi arkadaşım, neden beni bir kez de olsa dinlemiyorsun? Ben kazan-kazan işindeyim. Bunda da çok iyiyim." Duraksadı. "Aklıma gelmişken...

GoogleMatik harikalar yaratmıştı. Greg, sorgularının yanında çıkan reklamlara bakarak onların başka birisi için tasarlanmış olduğunu açıkça görebiliyordu: Akıllı Tasarımla[1] İlgili Gerçekler, Çevrimiçi Lisans Derecesi, Terörsüz Yarınlar, Porno Temizleyici Yazılım, Eşcinsellik Gündemi, Ucuz Toby Keith Biletleri. Maya'nın programı çalışıyordu. Google'ın yeni kişiselleştirilmiş arama programı onu başka birisi olarak bellemişti; Tanrı korkusu olan, şapka numaralarına[2] hayran bir sağcı. Greg için hava hoştu. Daha sonra adres defterine tıkladı ve isimlerin yarısının gitmiş olduğunu gördü. Gmail'deki gelen kutusu karınca sürüsünün istilasına uğramış gibi boşalmıştı.[3] Orkut profili, normalleşmişti. Takvimi, aile fotoğrafları, sık kullanılanları, hepsi boştu. Şu ana dek, kendisiyle ilgili ne kadar çok şeyin internete iltica edip oradan da Google'ın sunucu çiftliklerine[4] gitmiş olduğunun ayırdına varmamıştı - çevrimiçi kişiliğinin tamamı. Maya güzel bir cila çekmişti; ...

Maya Google'da çalışmaya Greg'den iki yıl sonra başlamıştı. Parasını alıp çıktıktan sonra onu Meksika'ya gitmeye ikna eden oydu: Herhangi bir yederde, demişti, var olduğunu yeniden hissetmeye başlayabilirsin. Maya'nın iki tane ipiri çikolata renkli labradoru ve, saat sabahın altısında Dolores Park'ta ağzından salyalar akan köpeklerce sürüklenmek dışında herşeye katlanabilen Laurie adında sabır taşı gibi bir kız arkadaşı vardı. Greg ona doğru koşarken Maya Mace'e uzandı, tasmasını ayağının altına sıkıştırdıktan sonra kollarını açarak, "Herşeyin bu mu? Harika görünüyorsun!" dedi. Onu kucaklarken, bütün gece Google'landıktan sonra iyi kokmayabileceği bir anda aklına geldi. "Maya, Google ve DHS[1] hakkında ne biliyorsun?" Soruyu sorar sormaz Maya gerildi. Köpeklerden biri de ağlamaya başladı. Maya çevreyi kolaçan edip başıyla tenis kortunu işaret etti. "Orada, elektrik direğinin tepesinde. Yerel kablosuz erişim noktalarımızdan b...

E-postanız, videolarınız, takviminiz, aramalarınız Google'ın kontrolü altında. Peki ya hayatınız da onun kontrolünde olsaydı? Cory Doctorow'dan[2] kısa bir öykü "Bana en saygın adamca yazılmış altı satır verin, içinde onu asmak için gereken mazereti bulurum." -- Kardinal Richelieu[3] "Hakkınızda yeterince şey bilmiyoruz." -- Google CEO'su Eric Schmidt Greg San Francisco Uluslararası Havalimanına akşam 8'de indi, ama gümrük kontrolündeki kuyruğun başına ulaştığında vakit geceyarısını geçmişti. Fındık gibi kahverengi, traşsız, ve Cabo sahillerinde geçen bir aydan sonra (haftada üç gün tüplü dalış, kalan zamandaysa üniversiteli Fransız kızları baştan çıkartarak) eklemleri uyuşmuş olarak birinci mevkiden çıkmıştı. Kentten bir ay önce ayrıldığında düşük omuzlu, saklı göbekli bir kalıntıydı. Şimdiyse, kabin hosteslerinin hayranlık dolu bakışlarını üstüne çeken bronz bir tanrı. Gümrük kuyruğunda geçen dört saat onu, tanrılıktan tekrar insan haline ...

Rodents Institute of Advanced Gene Therapy kurumu doktorları insan genomundaki töre genini izole etmeyi başardıklarını açıkladı. Cok yakında töre bahanesiyle öldürülen kadın kalmayacak. Dördüncü Göz'e kısa bir açıklama yapan enstitü müdürü Prof. Mania Washburn iki yıldan beri üzerinde çalıştıkları bu projenin başarıyla sonuçlandığını ve yaygın tedaviye geçebilmek için Dünya Sağlık Orgütü’nden onay beklediklerini bildirdi. Washburn’e göre töre geninin bulunması, eşcinsellik geninin keşfedilmesinden sonra kalıtımbiliminin en büyük buluşu. Washburn, anne rahmindeki erkek bebeğe (bu gen yalnız erkeklerde bulunuyor) yapılacak basit bir iğneyle töre denen kabusun biteceğini, doğacak erkek bebeğin tamamıyla töre hastalığından arınmış olacağını kaydetti. Haberin duyulmasından sonra töre bahanesiyle öldürülme korkusu yaşayan binlerce kadının Enstitü'yü faks ve telefon yağmuruna tuttukları öğrenildi. Kendisiyle konuştuğumuz Hatice A.(63), kızının buna benzer ipe sapa gelmez bir sebep...